به نام خداوند جان وخرد

گزارش گردهمایی دو روزه ی شورای مرکزی کانون های صنفی فرهنگیان سراسر کشور

پنجشنبه بیست و سوم و جمعه بیست و چهارم خرداد 87 – اصفهان

رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند چنان نماند ، چنین نیز هم نخواهد ماند

فرهنگیان ، سروران گرامی :

علی رغم فضای سست و آکنده از فتور کنونی ، همکاران فعال صنفی شما مجدداً با شور و حال فراوان از اقصی نقاط کشور با عشقی وافر به تمام خوبی ها ، گرد هم آمده تا به دور از هرگونه اندیشه ی غیرصنفی به دنبال یافتن راه کارهایی برای برون رفت و خروج از این شرایط سخت معیشتی – منزلتی بیایند و به آن هایی که به گمان خود تیر خلاص حرکت های صنفی را زده و بر طبل نابودی ما می خواهند بکوبند بگوییم که نفی تحرکات اجتماعی و کنش و واکنش هاس محتوم تاریخی در پروسه و فرایند جامعه یعنی عدم شناخت صحیح ،یعنی نشناختن دریا ،یعنی نفی خورشید .

بزرگترین دستاورد گردهمایی دو روزه فرهنگیان در اصفهان تجدید مودت بود و زدودن غبار کدورت هایی که احیاناً بر دلهایمان نشسته بود و برخلاف انتظار بدخواهان ، تجدید و تحکیم دوباره ی برادری ها و پیمان ها .

عزیزان

دوستان شما در این دو روز ضمن بررسی و تحلیل فضای حاکم بر آموزش و پرورش موارد ذیل را مطرح کرده و بر اجرای آنها تأکید نمودند :

الف) عدم یأس و دلسردی از وضعیت کنونی

ب) عدم تجلی آشکار فعالیت های ما به معنی انفعال و بی حرکتی نیست بلکه فرصتی است برای بازسازی و تجدید قوا برای حرکت های بعدی .

پ) باید به هر نحو ممکن از همکارانی که در راه فعالیت های صنفی به نوعی دچار آسیب شده اند پشتیبانی و دلجویی کرد .

ت) تبعیت از آرای شورای مرکزی و هماهنگی ، که به طرق مختلف به نظرتان خواهد رسید .

ث) با توجه به شرایط موجود حرکت هایی پیشنهاد می شود که کاهنده ی هزینه های فرهنگیان باشد .

ج) دوری از تفرقه و تشتت و بالا بردن آستانه ی تحمل اندیشه ی مخالف .

چ) شناسایی عده و عُده ی کانون ها و سپس آمادگی جهت اجرای برنامه های بعدی .

ح) تأکید و اصرار بر روش تعامل با مسئولان و نه تقابل .

خ) ضمن احترام به آراء‌ و اندیشه های دیگر همکاران فعال صنی ، عدم عدول و خروج از محدوده ی فعالیت های مصوب صنفی را سبب جلوگیری از تفرقه می دانیم .

د) ایحاد بستر مناسب برای ارتباط مداوم و مستمر با اتحادیه ی جهانی معلمان (EI).

ذ) ایجاد اتاق فکر و استفاده و بهره مندی از اندیشه و نظرات تمام همکاران فعال که این مطلب را سبب تقویت بنیه تشکل ها می دانیم .

ر) تغییر روش ها را مساوی با تغییر اهداف و استراتژی قلمداد نکنیم .

بنا بر موارد و نظرات پیشنهادی دوستان استراتژی کنونی کانون ها و تشکل های صنفی به قرار زیر تدوین گردید .

1) پافشاری بر اصل تعامل و گفت و گو با مسئولان بلند پایه ی منطقه ای و کشوری .

2) ورود به عرصه ی فعالیت های کشوری و جهانی.

3) پرهیز از حرکت های تشنج زا و تعیین محدوده ی خط قرمز فعالیت های صنفی .

4) ایجا د صندوق حمایت از آسیب های صنفی و آسیب دیدگان .

در پایان لازم می دانیم یادآوری کنیم که همه همکاران عزیز با مطالعه ، بررسی و ارائه ی پیشنهاد و راه کارهای خود جهت برون رفت ، سازماندهی و تجدید فعالیت ، ما را راهنمایی نموده امیدواریم با عضویت رسمی خود در کانون ها و تشکل های صنفی زمینه ی تقویت فعالیت ها را فراهم آورند .  

                                                                                                                        با سپاس فراوان

شورای مرکزی کانون های صنفی فرهنگیان سراسر کشور

نامه سرگشاده به احمدی نژاد

از طرف کانون فرهنگیان شیراز

 به زودی در همین وبلاگ

تحلیلی بر نشست فرهنگیان شیراز با مقام معظم رهبری 

و سخنان وزیر

در این جلسه

در پی سفر رهبر جمهوری اسلامی ایران به شیراز

کانون فرهنگیان شیراز

 به عنوان نماینده ی جمع کثیری از فرهنگیان این شهر درد نامه ای به ایشان نوشت که بدین وسیله به نظر همکاران گرامی می رسد

باسمه تعالی

                                              جمهوری اسلامی ایران                          تاریخ : 11/2/1387

                          کانون فرهنگیان شیراز                 شماره: 4

در راس وظایف هر حکومت اجرای عدالت است . علی (ع) 

ولی امر مسلمین جهان و رهبر معظم جمهوری اسلامی ایران

با سلام و تحیات

مقدمتان به شهر شکوفه ها ی شهادت مبارک . راه حضرت روح الله هماره پر رهرو باد .

رهبرا ! بنای مقدمه چینی و درازای سخن نداریم آنچه می خواهیم برزبان قلم برانیم درد دلی بیش نیست آن هم از سر دلسوزی  و مهر به امانت روح بلند خدا .

نه آمریکایی هستیم و نه متصل به بیگانه و از آنها هم حقوق نمی گیریم و با آنان هم سر آشتی نداریم . آنچه می خواهیم و طالبیم در جهت محکم کردن پایه های انقلاب است وآنچه نمی خواهیم و بر آن فریاد می زنیم، آنهایی است که می دانیم پایه های انقلاب را سست می نماید و اسلام را در اذهان مخدوش جلوه می دهد .

لعلی از کان مروت بر نیامد سال ها                  تابش خورشید و سعی باد و باران را چه شد

سخن دلسوختگان تعلیم و تربیت بدین قرار است . به امید عنایت خاص حضرت عالی .

سال ها تبعیضی که بر ما فرهنگیان رفته آن قدر روشن و آشکار است که نقل زبان ها گشته و نیازی به توضیح نیست . البته این تبعیض در خفا بود تا زمانی که فرهنگیان سوخته جان تصمیم گرفتند با تاسیس تشکل های صنفی مهر سکوت از لب بردارند تا بی مهری های برخی مسئولین نسبت به آموزش وپرورش نمایان شود . اکثر این گروه فرهیخته و پیشتاز همان هایی هستند که تا کنون بر سر استکبار فریاد زده اند . بیشترشان رزمنده و جانبازند و بخاطر احساس دین نسبت به انقلاب پابه میان گذاشته اند تا مسیر راه روح الله قلب نگردد.با نیت اصلاح چنین کردیم اما حرفمان را به تمسخر گرفتند توجه نکردند و بالاخره ما را به اعتراضات علنی واداشتند و هدف ما نبود جز اینکه مدیران موثر و عالی رتبه مطلع شوند و عنایتی کنند اما سیل اتهامات بود که به سوی ما جاری شد آن هم به ناحق . متصل به بیگانه خواندنمان و برانداز و بازی خورده . این بماند تا دادگاه عدل الهی بین ما و آنان قضاوت کند .فرهنگیان دلخسته از جور زمانه را به زندان انداختند . توهین و تهدید و تبعید کردند . این نیز بماند به امید عنایت مولا مهدی ( عج ).

در پیام امید بخش نوروز 1386 فرمودید دشمن از اعتراضات شما سوء استفاده می کند. در پی اطاعت امر سکوت کردیم هر چند که این اقدام را دلیل ضعف و ترس ما دانستند . اما آیا توجه به این موضوع فقط از جانب ما باید رعایت شود ؟ آیا مسئولین هیچ وظیفه ای ندارند ؟ آنها نباید بگویند تا دشمن بهره نبرده به خواست صبوران بی ادعا توجه شود ؟ آنها را آزار نداده چه با برخورد های زشت پلیسی و قضایی و چه با وعده ها و تبلیغات دروغین؟

و باز فرمودید فرهنگیان نباید فریاد معشیت سر دهند باید دیگران به فکر آنان باشند ، از اعتراضات دست برداشتیم . در سال 1386 و اکنون که سال 1387 است دیگران برای ما چه کرده اند ؟ آقایان کار را به جایی رسانده اند که دستمزد مصوب   شده ی کاری را هم که انجام می دهیم ( از قبیل : حق التدریس، اضافه کاری ، پاداش بازنشستگی ، نوبت دومی ها و سرانه و...) نمی پردازند و باید به زور و سرو صدا از آنان گرفت و یا با وعده ی پوج سهام عدالت ما را سرگرم می کنند .

وضعیت آموزش و پرو رش وضعیت غریقی است که در امواج گرفتار آمده است . با دست و پا زدن های بی برنامه اندکی به جلو می آید و موج نابسامانی بسیاری آن را عقب می کشاند . آیا این غریق ، نجات غریقی توانا نمی خواهد ؟ آیا درست است وزیری انتخاب شود که بعد از چند ماه بگوید من نمی دانستم وضعیت آموزش و پرورش این چنین خراب است ؟ آیا فرهنگیان حق ندارند از بین خودشان وزیری آگاه انتخاب کنند ؟ آموزش و پرورش به همه وزارت خانه ها حتی مجلس ، متخصص صادر می کند چطور است نوبت خودمان که می رسد باید بیرون از آموزش و پرورش دنبال وزیر بگردیم ؟

 آیا تمامی طرح هایی که برای به سامان کردن وضع آموزش و پرورش ریخته می شود مجری آن معلم نیست ؟ آیا همه چیز به دستان معلم ختم نمی شود ؟ آیا این معلم نیست که می تواند بسازد و یا ویران کند ؟ شما بگویید با خاطر آشفته چگونه می توان ساخت ؟

هر حکومتی و جامعه ای بر سه اصل استوار است . امنیت ، سلامتی و آموزش . امنیت که به دست زحمت کشان جان بر کف نیروهای مسلح ماست ؛ سلامتی که متولیان خاص خودرا دارد به خصوص پرستاران و آموزش و پرورش که در دستان فرهنگیان جان بر لب رسیده است . آیا این سه رکن و مجریان آن در جایگاه اصلی خود قرار دارند ؟

سال گذشته که رئیس جمهور به این استان سفر کرد ند سعی کردیم با ایشان گفتگویی داشته باشیم اما ظاهرا ایشان به وجود تشکل ها و .... اعتقادی نداشته و ندارند . دفتر معظم له هم صلاح ندانستند که تقاضای ملاقات حضوری ما را با شما بپذیرند. اکنون هم که این عریضه را می نویسیم نمی دانیم می توانیم با شما گفتگوی کوتاه داشته باشیم یا خیر .گیرم که ما گبر و ترسا اما با امیدی به سوی شما آمده ایم ، به امید نشستی و درد دلی حضوری چرا که بیان تمامی درد ها را قلم یارای تحمل نیست .

 آرزوی روزی را داریم که جز شادی و موفقیت ، برای بیان نداشته باشیم .

اما چکیده خواسته ها :   

1-     قانون خدمات مدیریت کشوری گامی در جهت اصلاح وضع موجود بود که به دلیل نا معلوم خبری از اجرای آن نیست عنایت ویژه ی  حضرتعالی در پیگیری و اجرای دقیق و عادلانه ی آن مرهمی بر زخم فرهنگیان خواهد بود .

2-     خواستار ایجاد نهاد نمایندگی ولی فقیه در وزارت آموزش و پرورش و سازمان های تابعه هستیم تا ارتباط موثر و مستمر فرهنگیان با معظم له تسهیل گردد .

3-     نمایندگان تشکل های صنفی فرهنگیان کشور مشتاق دیدار خصوصی با حضرتعالی به منظور طرح و بیان مشکلات آموزش و پرورش و استفاده از رهنمود های ارزنده ی آن بزرگوار می باشند .

4-     از آن رهبر فرزانه تقاضا داریم دستور فرمایند احکام قضایی همکارانی که به خاطر فعالیت های صنفی محاکمه شده اند لغو گردد زیرا نیتی جز اصلاح امور در بین نبوده است.

در پایان منتظر عنایات و ارشادات معظم له هستیم . 

                                                                          و السلام  علیکم و رحمة الله و برکاته

                                                                              کانون فرهنگیان شیراز

به روایت روزنامه ی سرمایه 16 اردیبهشت

تعدادی از معلمان شهر تهران دیروز در مقابل سازمان آموزش و پرورش شهر تهران تجمع کرده و مطالبات خود را مطرح کردند. چند تن از اعضای کانون صنفی فرهنگیان در هفته های گذشته ضمن دیدار با مسوولان سازمان آموزش و پرورش شهر تهران خواستار برگزاری مراسم خود در محوطه حیاط یا سالن اجتماعات سازمان شده بودند، ولی با وجود موافقت رییس سازمان جمعیت  معلمان دیروز با درهای بسته روبه رو شدند. در این مراسم، قریشیان از اعضای کانون صنفی فرهنگیان نسبت به سخنان علیرضا علی احمدی وزیر جدید آموزش و پرورش واکنش نشان داد: «علی احمدی اعلام کرده است که بیش تر معلمان کشور بی سواد هستند، ایشان باید بابت این گفته خود از معلمان عذرخواهی کنند.» در این برنامه که برادران دکتر خانعلی، معلم شهید نیز حضور داشتند، اجازه نصب پلاکارد به معلمان داده نشد و سخنرانان، بدون بلندگو، مطالبات فرهنگیان را اعلام کردند

                                                        یک خبر از عدالت دولت عدالت محور

خبر روزنامه آسیا مورخ جمعه 12/2/87

طبق دستور رییس جمهور ُ وزارت نفت از شمول قانون نظام هماهنگ خارج است!!! و ضریب افزایش حقوق سال 87 در این وزارت خانه  بیست درصد اعلام شده است ....

این در حالی است که افزایش حقوق غیر نور چشمی ها 6 درصد اعلام شده است

 نتیجه : معنای عدالت را بطور کامل درک کردیم ...

                                                 اما خبری از بی قانونی های دولت

فارس: دیوان عدالت اداری مصوبه دولت برای افزایش پلکانی معکوس حقوق کارکنان دولت را باطل اعلام کرد و بر افزایش حقوق کارکنان شاغل و بازنشسته به نسبت یکسان و متناسب با نرخ تورم تاکید کرد. 
  سال گذشته موسی‌الرضا ثروتی، عضو کمیسیون اجتماعی مجلس نسبت به مصوبه دولت برای افزایش پلکانی معکوس حقوق کارکنان دولت در سال 86 شکایت کرد که دیوان عدالت اداری پس از بررسی‌های لازم طی روزهای اخیر این مصوبه را باطل اعلام کرده است.

متن حکم دیوان عدالت اداری به شرح زیر است:

1_ ماده 150 قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی جمهوری اسلامی ایران مصوب 1383 دولت را موظف کرده است حقوق کلیه کارکنان اعم از شاغل و بازنشسته را در طی برنامه چهارم و در ابتدای هر سال برای تمامی رشته‌های شغلی، متناسب با نرخ تورم افزایش دهد.

2_ طبق بند (ک) تبصره 19 قانون بودجه سال 1386 کل کشور دولت موظف است در سال 1386 در اجرای ماده 150 قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران نسبت به افزایش ضریب حقوق کارکنان و بازنشستگان با استفاده از منابع موجود در ردیف‌های پیش‌بینی شده برای هر دستگاه اقدام کند. ولیکن متأسفانه بر اساس تصویب‌نامه شماره 11008/ت 37150 هـ مورخ 28/1/1386 ضریب جدول حقوق کارکنان و بازنشستگان 5درصد افزایش یافته است.

و این در حالی است که نرخ تورم اعلام شده توسط مراجع ذی‌صلاح بیش از ضریب فوق الذکر است.

با عنایت به شرح فوق تصویب‌نامه مورد شکایت خصوصاً بندهای یک، 2 و 6 آن مغایر با ماده 150 قانون برنامه چهارم توسعه و بند (ک) تبصره 19 قانون بودجه سال 1386 است و ابطال مصوبه مذکور را دارد.

مدیرکل دفتر امور حقوقی دولت در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره 108761/1996 مورخ 22/8/1386 اعلام داشته‌ است، 1_ مطابق ماده 150 قانون برنامه چهارم توسعه، تکلیف دولت، افزایش حقوق کارکنان و بازنشستگان «متناسب» با نرخ تورم است، افزایش متناسب با نرخ تورم متفاوت از افزایش معادل نرخ تورم است و وجود احکام و موازین قانونی دیگر در این زمینه از جمله موارد زیر رعایت قانون در تصویب بندهای یک و 2 مصوبه یاد شده را تأیید می‌کند.

1- الف) قانونگذار هر گاه نظر به افزایش حقوق به میزان نرخ تورم داشته، با عبارات متفاوت و به صورت صریح این مطلب را بیان داشته است که آخرین مورد آن ماده 125 قانون مدیریت خدمات کشوری است که پس از تعیین ضرایب حقوق به میزان ریال مقرر می‌دارد، «... و در سالهای بعد حداقل به اندازه نرخ تورم که همه ساله از سوی بانک مرکزی اعلام می‌شود، افزایش می‌یابد.» همچنین در ماده 3 قانون برنامه سوم توسعه که متضمن حکمی مشابه ماده 150 قانون برنامه چهارم بود، بلافاصله پس از عبارت «متناسب با نرخ تورم» عبارت «و حداقل مساوی با آن» درج شده بود در حالی که عبارت اخیر در ماده 150 قانون برنامه چهارم نیامده است. بدیهی است اگر عبارت «متناسب با نرخ تورم» دلالت بر افزایش «به میزان نرخ تورم» داشت، نیازی به درج عبارت «و حداقل مساوی با آن» نبود. خصوصاً که ادامه عبارت و متن ماده 30 برنامه سوم در خصوص مطابقت افزایش با نرخ تورم و تامین مابه‌التفاوت در فرض «افزایش کمتر از نرخ تورم» در ماده 150 درج نشده است.
ب) مصوبه مورد اعتراض از مصادیق مصوبه دارای بار مالی است و به صراحت بند (ز) تبصره 20 قانون بودجه صدور این قبیل مصوبات منوط به آن است که بار مالی آن قبلا تامین شده باشد در غیر این صورت عمل دستگاه اجرایی در حکم تعهد زاید بر اعتبار بودجه است. بر همین مبنا نیز بوده است که در بند (ک) تبصره 19 قانون بودجه 1386 که در آن به اجرای ماده 150 قانون برنامه چهارم تصریح شده، تکلیف دولت به افزایش ضریب حقوق کارکنان و بازنشستگان به طور مطلق نیامده بلکه مقید به عبارت «با استفاده از منابع موجود در ردیف‌های پیش‌بینی شده برای هر دستگاه» شده است.
ج) نکته قابل توجه اینکه دولت در بند (6) مصوبه مورد اعتراض علاوه بر افزایش موضوع بندهای یک و 2 تصویب‌نامه، پرداخت فوق‌العاده‌ای را نیز به کارکنان دولت و بازنشستگان پیش‌بینی کرده است.
2- بند 6 مصوبه مورد اعتراض بر اساس اختیار قانونی دولت موضوع ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت به تصویب رسیده و به موجب آن پرداخت فوق‌العاده به کارکنان دولت پیش‌بینی شده است. طبیعی است در چارچوب این ماده، هیئت وزیران هم حق تصویب اصل فوق‌العاده را دارد و هم در جزئیات و میزان آن اختیار تصمیم‌گیری دارد. بنا به مراتب تقاضای رد شکایت را دارد. هیئت عمومی دیوان عدالت اداری با حضور رؤسا و مستشاران و دادرسان علی‌البدل شعب دیوان تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رأی می‌کند.»

رأی هیئت عمومی
«الف- به صراحت ماده 150 قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی اران دولت موظف شده است که حقوق کلیه کارکنان و بازنشستگان دولت را طی برنامه چهارم و در ابتدای هر سال برای تمامی رشته‌های شغلی متناسب با نرخ تورم افزایش دهد. نظر به اینکه معنی و مفهوم واژه (متناسب) چه در لفظ و چه در اصطلاح مبین وجود تساوی و تناسب بین دو یا چند نسبت معین و مشخص است و حکم قانونگذار در باب ضرورت افزایش حقوق کلیه کارکنان و بازنشستگان متناسب با نرخ تورم نیز مفید لزوم رعایت تناسب بین افزایش تورم و افزایش حقوق کارکنان شاغل و بازنشسته به نسبت یکسان است.

بنابراین بندهای یک و 2 تصویب نامه شماره 11008/ت 37150 هـ مورخ 28/1/1386 هیات وزیران در خصوص افزایش ضریب جدول حقوق موضوع ماده 33 قانون استخدام کشوری از واحد 432 به 454 و همچنین افزایش 5 درصد به حقوق بازنشستگی و وظیفه اشخاص مذکور در بند 2 مصوبه به لحاظ عدم تناسب آن با نرخ تورم اعلام شده از طرف بانک مرکزی در سال 1386 به میزان 7/13 درصد و عدم تساوی نسبت افزایش حقوق کارکنان شاغل با حقوق بازنشستگان خلاف هدف و حکم مقنن تشخیص داده می‌شود.

ب- حکم مقرر در ماده 6 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب شهریور ماه 1370 متضمن تفویض اختیار وضع فوق‌العاده‌های خاص به هیات دولت به منظور تطبیق وضع کارکنان دستگاه‌های مشمول مقررات خاص و جذب و نگهداری نیروی مناسب برای مشاغل تخصصی و مدیریت است. بنابراین بند 6 مصوبه مورد اعتراض که در جهت ایجاد تعادل نسب در میزان حقوق و مزایای مطلق کارکنان دستگاه‌های اجرائی متضمن وضع و برقراری فوق‌العاده تحت عنوان فوق‌العاده تعدیل است. انطباقی با مدلول ماده 6 قانون فوق‌الذکر و اهداف مقنن به شرح آن ماده ندارد. بنا به جهات فوق‌الذکر بندهای یک و 2و 6 مصوبه مورد اعتراض مستنداً به قسمت دوم اصل 170 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و ماده یک و بند یک ماده 19 و ماده 42 قانون دیوان عدالت اداری مصوب سال 1385 ابطال می‌شود.»

بر گرفته از سایت کانون صنفی معلمان ایران با اندکی اضافات

باسمه تعالی

                                                جمهوری اسلامی ایران                             تاریخ: 24/1/87

                                        کانون فرهنگیان شیراز                                شماره: 3

جناب مهندس رضازاده استاندار محترم شیراز

با سلام و تحیات

جناب استاندار بی مقدمه بگوییم نمی دانیم چرا همیشه این فرهنگیان هستند که باید چند ماه بعد از اتمام کار و دیرتر از همه دستمزد و حقوق خود را دریافت دارند آن هم با هزار مکافات و دوندگی .

چرا همه مشکلات تعیین و تامین بودجه باید بر سر این قشر دلسوخته و نجیب خراب شود. بعد از سال ها کشمکش با مسئولین هنوز برای ما روشن نشده است که آنان چه دشمنی با آموزش و تعلیم و تربیت دارند که این چنین مغرضانه و یا با بی تفاوتی از کنار مشکلات آن می گذرند.

از یک سو در حالی که همه ی وزارت خانه ها نیروهای بلند مرتبه خود را از آموزش و پرورش تامین می کنند نوبت به خود وزارت آموزش و پرورش که می رسد حتماً باید شخصی وزیر شود که هیچ از وضع این وزارتخانه خبر نداشته و بعد از چندی بفهمد این لقمه به اندازه ی گلویش نبوده استعفا دهد و یکی دیگر دوباره مثل اولی .

از سویی دیگر ظاهراً فقط ما فرهنگیان هستیم که باید با دریافت نکردن حقوق و دستمزد و مطالبات خود جلوی تورم و نتایج بداندیشی های اقتصادی مسئولین را بگیریم .ادامه مطلب...